Φωτογραφήματα

Το Mont Blanc «μετακομίζει» στην Ανταρκτική! Φιλόδοξο ερευνητικό πείραμα για την μελέτη των κλιματικών αλλαγών

Οι πάγοι Mont Blanc θα ταξιδέψουν μέχρι το νοτιότερο σημείο του πλανήτη σε μια προσπάθεια να αποκαλύψουν τα ατμοσφαιρικά μυστικά που κρύβουν στο εσωτερικό τους

Ξεκινά σε λίγες εβδομάδες ένα από τα πιο φιλόδοξα πειράματα που έχουν γίνει μέχρι σήμερα στην προσπάθεια κατανόησης των κλιματικών αλλαγών που συμβαίνουν στον πλανήτη. Πάγοι από τις Αλπεις και από διαφόρους παγετώνες του πλανήτη θα σταλούν για μελέτη στην Ανταρκτική. Ερευνητική ομάδα θα προσπαθήσει να τρυπήσει σε βάθος τον παγετώνα Col Du Dome που βρίσκεται στο Mont Blanc και να αποσπάσει ένα κομμάτι 130 μέτρων από πυρήνα πάγου. Στη συνέχεια θα μεταφέρουν με ελικόπτερα τον πυρήνα πάγου σε ένα εργαστήριο στη Γκρενόμπλ και αφού γίνουν εκεί οι απαραίτητες προετοιμασίες ο πάγος θα ταξιδέψει στην Γαλλοιταλική ερευνητική βάση Concordia που βρίσκεται στην Ανταρκτική σε απόσταση 1.600 χλμ από τον Νότιο Πόλο...

Σουηδία: Βιοδιασπώμενο γυαλί με βάση το ξύλο

Το υλικό μπορεί να βρει εφαρμογή σε παράθυρα και ημιδιαφανείς προσόψεις που θα επιτρέπουν τη διέλευση του φωτός αλλά θα προστατεύουν την ιδιωτική ζωή των κατοίκων

Σουηδοί ερευνητές ανέπτυξαν ένα διαφανές υλικό με βάση το ξύλο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά για την παρασκευή βιοδιασπώμενων παραθύρων και φωτοβολταϊκών κυττάρων. Για να δημιουργήσει το ξύλο με βάση το γυαλί, η ερευνητική ομάδα του Βασιλικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Σουηδίας (ΚΤΗ) αφαίρεσε χημικά τη λιγνίνη από τα κυτταρικά τοιχώματα του ξύλου. «Το ξύλο είναι μακράν το πιο διαδεδομένο βιολογικό υλικό στις κατασκευές», δήλωσε ο Λαρς Μπέργκλουντ, καθηγητής του KTH. «Το πλεονέκτημά του είναι ότι προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές. Επίσης, προσφέρει εξαιρετικές μηχανικές ιδιότητες, όπως αντοχή, σκληρότητα, χαμηλή πυκνότητα και χαμηλή θερμική αγωγιμότητα»...

Γεώτρηση στον κρατήρα της πρόσκρουσης που εξόντωσε τους δεινόσαυρους

Ο κρατήρας του Τσιξουλούμπ, διαμέτρου 200 χλμ, όπως διακρίνεται σε χάρτη βαρυτικών ανωμαλιών. Η άσπρη γραμμή αντιστοιχεί στην ακτή του Μεξικού.  

Πόλη του Μεξικού

Μια ωραία πρωία πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια, ένα διαστημικό αντικείμενο με διάμετρο περίπου 14 χιλιόμετρα έπεσε εκεί όπου βρίσκεται σήμερα η χερσόνησος Γιουκατάν του Μεξικού. Ήταν η πρόσκρουση που πιστεύεται ότι εξαφάνισε τους δεινόσαυρους μαζί με μεγάλο μέρος της ζωής στη Γη. Στα τέλη της επόμενης εβδομάδας, πλωτό γεωτρύπανο θα αρχίσει να τρυπά τον περίφημο κρατήρα του Τσιξουλούμπ, ο οποίος έχει διάμετρο 200 χιλιόμετρα και μοιράζεται ανάμεσα σε στεριά και θάλασσα. Έπειτα από δεκάδες εκατομμύρια χρόνια διάβρωσης και άλλων γεωλογικών μεταβολών, ο κρατήρας είναι σήμερα σχεδόν αόρατος από την επιφάνεια. Θεωρείται όμως καλά διατηρημένος, όπως μαρτυρά μια εντυπωσιακή δομή στο κέντρο του, η οποία δεν υπάρχει σε άλλους κρατήρες στη Γη: έναν κύκλο από απόκρημνα «βουνά» που στο κέντρο της λεκάνης...

Αυτό το κβάζαρ έχει θερμοκρασία 10 τρισ. βαθμούς Κελσίου! Είναι ο πιο φωτεινός ενεργειακός πυρήνας στο Σύμπαν

Καλλιτεχνική απεικόνιση του κβάζαρ 3C 273 η θερμοκρασία του οποίου είναι πραγματικά εξωπραγματική

Διεθνής ομάδα αστρονόμων κατάφερε να μελετήσει την «καρδιά» του φωτεινότερου ενεργού γαλαξιακού πυρήνα (κβάζαρ) στο Σύμπαν κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η θερμοκρασία της ξεπερνά τα δέκα τρισεκατομμύρια βαθμούς Κελσίου! Πρόκειται φυσικά για μια πραγματικά αδιανόητη θερμοκρασία πολύ μεγαλύτερη από ό,τι θεωρείτο έως τώρα δυνατό...

Ο πύραυλος του Τζεφ Μπέζος προσεδαφίστηκε επιτυχώς για τρίτη φορά

Η εταιρεία Blue Origin του δισεκατομμυριούχου ιδιοκτήτη της Amazon Τζεφ Μπέζος εκτόξευσε εκ νέου τον επαναχρησιμοποιούμενο πύραυλό της New Shepard και κατάφερε να τον προσεδαφίσει επιτυχώς. Πρόκειται για την τρίτη επιτυχημένη δοκιμή σε διάστημα μικρότερο των πέντε μηνών. Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο από τις εγκαταστάσεις δοκιμών της εταιρείας στο δυτικό Τέξας. Ο πύραυλος πραγματοποίησε υποτροχιακή πτήση στη διάρκεια της οποίας η κάψουλα αποχωρίστηκε από τον κυρίως πύραυλο... 

Με μαθηματικό κώδικα έγραψε ο Ομηρος τα έπη!«Πυρήνας» είναι η πυθαγόρεια αρμονία και αριθμός κλειδί το 3

Τα ομηρικά έπη όπως φαίνεται δεν είναι μόνο ένα λογοτεχνικό επίτευγμα αλλά και ένα... μαθηματικό

Aριστος γνώστης των μαθηματικών, με ιδιαίτερη προτίμηση στον αριθμό τρία φαίνεται πως ήταν ο 'Ομηρος: τόσο στην Ιλιάδα, όσο και στην Οδύσσεια, χρησιμοποιεί με αξιοσημείωτο τρόπο στις αναφορές του χαρακτηριστικούς αριθμούς από το ένα ως το εννέα και τα πολλαπλάσιά τους, ενώ το ίδιο το μέτρο των στίχων διαπνέεται από αρμονία που θυμίζει τα πυθαγόρεια μαθηματικά μοντέλα...

Φωτογραφήματα

Στο τραπέζι με δάσκαλο και μαθητή, τα βαρυτικά κύματα και τις μαύρες τρύπες

Ο δάσκαλος

Ο μαθητής

Ο δάσκαλος, ο μαθητής, τα βαρυτικά κύματα και οι μαύρες τρύπες. Κάπως έτσι θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε τις δύο «συγγενείς» συνεντεύξεις που ακολουθούν: η μία είναι του δρος Θεοχάρη Αποστολάτου, αναπλ. καθηγητή του Τμήματος Φυσικής στο ΕΚΠΑ, και η δεύτερη του Αμερικανού αστροφυσικού Κιπ Θορν, ο οποίος υπήρξε καθηγητής και μέντορας του δρος Αποστολάτου όταν ο τελευταίος έγινε δεκτός με υποτροφία στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, το περίφημο Caltech, ένα από τα διασημότερα αμερικανικά πανεπιστήμια στον τομέα της Φυσικής...

Ουράνιοι Χάρτες στο Ευγενίδειο Πλανητάριο!

Το έργο του Andreas Cellarius «Harmonia macrocosmica» στο Αμστερνταμ το 1661

Π​​ριν από μερικές ημέρες στο Ευγενίδειο Πλανητάριο εγκαταστάθηκε ένας ακόμη «ηλεκτρονικός τρισδιάστατος χάρτης» του ουρανού, ο οποίος περιλαμβάνει εκατομμύρια γαλαξίες που σχηματίζουν τεράστιους σχηματισμούς με τη μορφή «νημάτων και κόμβων» και με ενδιάμεσες κενές περιοχές σαν σαπουνόφουσκες. Με τη βοήθεια ενός τέτοιου τρισδιάστατου χάρτη μπορεί κάποιος να ταξιδέψει ανάμεσα στα εκατομμύρια των γαλαξιών και σε μερικά μόνο λεπτά να φτάσει μέχρι τα απόμακρα όρια του Σύμπαντος, κάτι που στην πραγματικότητα θα απαιτούσε δισεκατομμύρια χρόνια για να γίνει. Οι ψηφιακοί αυτοί χάρτες δεν είναι παρά η σύγχρονη εξέλιξη των πρώτων χαρτών που χρησιμοποιούσαν και οι αρχαίοι μας πρόγονοι για να καταγράψουν και να διαμορφώσουν τους αστερισμούς του ουρανού. Στη Βαβυλώνα σκαλίστηκαν πάνω σε βράχους. Στην Αίγυπτο ζωγραφίστηκαν πάνω σε παπύρους. Στην Αμερική σχεδιάστηκαν πάνω σε δέρματα βουβάλων και στην Ελλάδα τους δόθηκαν τα ονόματα, με τα οποία είναι γνωστοί ακόμη και σήμερα...